Złoty polski (zł)
  • Złoty polski (zł)
  • Euro (€)
Darmowa dostawa już od 70 zł! 🚚
Przepisy

Germański Grutbier (Gruutbier), ziołowe piwo Germanów sprzed epoki chmielu | interpretacja historyczna w systemie iGulu

GERMAŃSKI GRUTBIER (GRUUTBIER) Ziołowe piwo Germanów sprzed epoki chmielu

Rys historyczny i kulturowy

Grutbier (znany również jako Gruutbier) to jedna z najstarszych form piwa w Europie, powszechna na terenach dzisiejszych Niemiec, Niderlandów i Fryzji zanim chmiel stał się dominującym surowcem piwowarskim. Zamiast chmielu stosowano grut – lokalną mieszankę ziół, której skład zależał od regionu, dostępnych roślin oraz tradycji przekazywanej ustnie.

W świecie germańskim piwo nie było produktem stylizowanym ani luksusowym. Było codziennym napojem i elementem pożywienia, spożywanym przy pracy, podczas uczt oraz w kontekście rytualnym. Piwa te były:

  • mętne,
  • młode,
  • ziołowo-zbożowe,
  • sezonowe i niestandaryzowane.

Grut pełnił jednocześnie funkcję aromatyczną, stabilizującą oraz kulturową. W niniejszym przepisie celem nie jest „modernizacja” stylu, lecz odtworzenie charakteru przedchmielowego piwa, przy zachowaniu kontroli procesu dzięki systemowi iGulu.


Opis stylu – efekt docelowy

Charakter: rustykalny, ziołowy, zbożowy
Aromat: łąkowe zioła (krwawnik), delikatne nuty kwiatowo-miodowe (wrzos), lekka ziemistość
Smak: słodowo-zbożowy rdzeń, gorycz i cierpkość pochodzenia ziołowego zamiast chmielowej
Finisz: wytrawny, krótki, czysty
Nagazowanie: niskie, delikatna perlistość
Klarowność: naturalnie mętne lub lekko opalizujące


Parametry docelowe

  • Objętość nastawu: 3,7 litra
  • OG: ok. 11,5 °Brix (SG ~1.046)
  • FG: 3,0–3,5 °Brix (SG ~1.012–1.014)
  • ABV: 4,2–4,5%
  • Ciśnienie serwowania / nagazowanie: 8 PSI
  • Temperatura serwowania: 8–10 °C

Woda – znaczenie i przygotowanie

W grutbierze skład wody ma szczególne znaczenie, ponieważ ziołowa gorycz i cierpkość są bardziej wrażliwe na mineralizację niż gorycz chmielowa.

Rekomendacje:

  • woda przefiltrowana lub niskozmineralizowana,
  • brak zapachu i smaku chloru,
  • umiarkowana twardość.

Docelowe pH brzeczki przed fermentacją: 4,8–5,2


Regulacja pH – procedura

Pomiar pH wykonuje się po pełnym rozpuszczeniu DME i uzupełnieniu objętości do 3,7 litra, przed zadaniem drożdży.

Jeżeli pH > 5,2:

  1. Odmierzyć 0,3 g kwasku cytrynowego
  2. Rozpuścić w 50–100 ml wody
  3. Wlać do kega
  4. Delikatnie wymieszać
  5. Odczekać 5 minut
  6. Zmierzyć pH ponownie

W razie potrzeby dodać kolejne 0,2 g (maksymalnie 1,0 g na cały nastaw).

Jeżeli pH < 4,8:

  1. Odmierzyć 0,2 g węglanu wapnia (CaCO₃)
  2. Rozsypać cienką warstwą na powierzchni brzeczki
  3. Odczekać 10 minut
  4. Delikatnie wymieszać
  5. Sprawdzić pH

Maksymalnie 0,5 g CaCO₃ na cały nastaw.


Surowce

Baza fermentowalna

  • Jasny ekstrakt słodowy DME – 700 g

Drożdże

  • iGulu O3

Grut – mieszanka ziołowa

Wariant A – historyczny

  • Woskownica europejska (bog myrtle, suszona) – 2,0 g
  • Krwawnik pospolity (suszony) – 1,5 g
  • Kwiat wrzosu (Calluna vulgaris, suszony) – 1,0 g

Wariant B – alternatywny (bez woskownicy)

  • Krwawnik pospolity (suszony) – 3,5 g
  • Kwiat wrzosu (suszony) – 1,0 g

Zasada: całość grutu dodawana jest bezpośrednio do kega na początku nastawu.
Nie przygotowuje się naparu.

Korekta dla ziół świeżych

Jeżeli stosowane są zioła świeże, dawki należy zwiększyć dwukrotnie:

  • 1,0 g suszu ≈ 2,0–2,5 g świeżych kwiatów
  • 3,5 g suszu ≈ 7,0 g świeżego surowca

Świeże zioła trafiają do kega bez obróbki cieplnej.


Przygotowanie nastawu

Krok 1 – Brzeczka z DME (oddzielne naczynie)

  1. Przygotować osobne naczynie o pojemności min. 2–3 litry
  2. Wlać 1,5–2,0 litra wody i podgrzać do 60–70 °C
  3. W osobnym pojemniku odmierzyć 700 g DME
  4. Stopniowo wsypywać DME do wody, intensywnie mieszając
  5. Mieszać do pełnego rozpuszczenia, bez grudek i osadu

Krok 2 – Zioła i objętość

  1. Wsypać grut do pustego kega
  2. Wlać przygotowaną brzeczkę
  3. Dolać zimnej wody do dokładnie 3,7 litra
  4. Delikatnie wymieszać zawartość

Krok 3 – Zadanie drożdży i kontrola temperatury

  1. Umieścić keg w iGulu i ustawić temperaturę 20 °C
  2. Poczekać na stabilizację temperatury

Opcja A – bez rehydratacji:
12. Wsypać drożdże bezpośrednio do kega
13. Zamknąć keg i rozpocząć fermentację

Opcja B – rehydratacja (opcjonalna):

  1. Ostudzić przegotowaną wodę do 25–30 °C
  2. Odmierzyć 100 ml
  3. Wsypać drożdże na powierzchnię
  4. Nie mieszać przez 10 minut
  5. Delikatnie zamieszać
  6. Odczekać 5 minut
  7. Wlać całość do brzeczki o temperaturze 20 °C

Zamknięty układ

Fermentacja, dojrzewanie i serwowanie odbywają się w jednym kegu, z zaworem ciśnieniowym w pokrywie zablokowanym, bez otwierania i bez kontaktu z powietrzem.


Harmonogram fermentacji i procesy biologiczne

  • Start fermentacji i ekstrakcja grutu: 2 dni w 20 °C
    Adaptacja drożdży, początek fermentacji, ekstrakcja aromatów ziół.
  • Fermentacja główna: 5 dni w 22 °C
    Przerób cukrów, integracja profilu ziołowego i słodowego.
  • Dojrzewanie fermentacyjne: 3 dni w 18 °C
    Redukcja produktów ubocznych, wygładzenie goryczy.
  • Cold crash: 2 dni w 2 °C
    Opadanie drożdży i cząstek roślinnych, zatrzymanie ekstrakcji.

Odcedzenie i leżakowanie

Po cold crashu piwo należy odcedzić od ziół i osadu.

Następnie należy:

  1. ponownie zamknąć keg (po zakończeniu cedzenia piwo ma wrócić do kega jako układ zamknięty),
  2. ustawić pracę ciśnieniową – tak, aby w trakcie leżakowania keg pozostawał w trybie pracy pod ciśnieniem i bez kontaktu z powietrzem zewnętrznym.

Leżakowanie: 7 dni w 4–8 °C.
Celem leżakowania jest harmonizacja związków roślinnych (grutu) i wygładzenie profilu, a nie klarowanie.


Serwowanie

  • Temperatura: 8–10 °C
  • Ciśnienie: 8 PSI

Opcje modyfikacji

  • Leśny: + 3 jagody jałowca
  • Klasztorny: + 0,3 g piołunu
  • Uczta plemienna: + 50–80 g miodu na start fermentacji

Germański Grutbier (Gruutbier) — food pairing

Germański Grutbier (Gruutbier) to historyczne, ziołowe piwo sprzed epoki chmielu, o profilu zbożowym, lekko słodowym i wyraźnie roślinnym. Aromat i smak budują tu mieszanki ziół (gruit), często dające nuty korzenne, żywiczne, balsamiczne lub lekko gorzkawe. Niska goryczka chmielowa (lub jej brak), umiarkowana kwasowość i rustykalny charakter sprawiają, że jest to piwo stołowe i kuchenne, najlepiej funkcjonujące w duecie z prostymi, historycznie spójnymi potrawami.

  • Mięsa pieczone i duszone: wieprzowina, baranina, jagnięcina, dziczyzna — ziołowość piwa podbija smak mięsa i przypraw, bez agresji chmielowej.
  • Drób i dania wiejskie: kura, kaczka, gęś, potrawy jednogarnkowe — grutbier dobrze znosi tłuszcz i długie gotowanie.
  • Dania zbożowe i mączne: kasze, placki, podpłomyki, chleby na zakwasie — naturalne przedłużenie zbożowej bazy piwa.
  • Sery i nabiał: świeże sery owcze i kozie, twarogi, sery półtwarde — ziołowe nuty kontrastują z kremowością.
  • Warzywa i kuchnia leśna: kapusta, cebula, por, marchew, pasternak, grzyby — ziemistość i ziołowość tworzą spójną całość.
  • Dodatki historyczne: miód, orzechy, suszone owoce (jabłka, gruszki) — podkreślają archaiczny charakter napoju.
  • Unikaj: ostrych przypraw chili, nowoczesnych sosów BBQ, intensywnej cytrusowości i mocnej wędzonki, które kłócą się z subtelną strukturą gruitu.

Germański Grutbier najlepiej traktować jako element dawnej uczty lub posiłku codziennego, gdzie piwo było częścią kuchni — ziołową, sycącą i głęboko zakorzenioną w tradycji przedchmielowej Europy.


Ważna uwaga technologiczna

Proces fermentacji jest procesem biologicznym, a jego przebieg i finalny efekt zależą przede wszystkim od aktywności i kondycji drożdży. Z tego względu czas fermentacji, stopień odfermentowania oraz profil sensoryczny gotowego piwa mogą w naturalny sposób różnić się od założeń receptury. Jest to normalne i pożądane zjawisko w fermentacji – nawet przy identycznych nastawach technicznych.

Dla pełnej kontroli nad procesem rekomendowane jest użycie elektronicznego aerometru pływającego umieszczonego bezpośrednio w kegu (np. iSpindel), umożliwiającego bieżący monitoring spadku gęstości i temperatury.

Kluczowe jest również systematyczne zapisywanie parametrów nastawu: daty, surowców i ich ilości, OG i FG (SG oraz °Brix), temperatur, czasów etapów, ciśnienia, szczepu drożdży, korekt pH oraz wszystkich dodatków i momentów ich dodania. Bez notatek nie da się wiernie odtworzyć receptury ani świadomie jej rozwijać.


Informacja dla zainteresowanych surowcami

Jeżeli jesteś zainteresowany przygotowaniem tego przepisu w praktyce, zapraszamy do bezpośredniego kontaktu w celu zakupu surowców potrzebnych do jego wykonania. Oferujemy kompletne zestawy składników oraz możliwość doboru poszczególnych elementów receptury, a także wsparcie techniczne przy pierwszym nastawie.

Kontakt: igulu@igulu.com.pl

Zostaw komentarz

Wybierz pola do wyświetlenia. Inne będą ukryte. Przeciągnij i upuść, aby zmienić kolejność.
  • Obraz
  • ABV (procentowa zawartość alkoholu)
  • IBU (międzynarodowe jednostki goryczki)
  • OG (gęstość początkowa)
  • SRM (standardowa metoda referencyjna)
  • Waga
  • Cena
  • Stan magazynowy
  • Dodaj do koszyka
Kliknij na zewnątrz, aby ukryć pasek porównawczy
Porównaj